وحـشـتـنـى بـــــــــــــلادى

وحشتنى بـــــلادى ......

******************

وحشتنى مصـــــر ووحشتنى 

بـــــلادى

وحشنى هـدوء حـواريها 

و وحشنى شـوارعها والسكون 

اللى كان فيها 

و وحشنى كمان أمنها و 

الطموح اللى فى عيالها

و الله هيه أمى و حبها بيجـرى فـدمى

بغيـر عليها لو حـد مسها بكلمه أرد أعتبارها

مـا هى أمى و عليـا بتسمى

ربى ذكرها فى كتابـه وحماهـا وحضنهـا بحفظه و بحب عباده

مصـر دى أم الدنيـا مقدرش أسبهـا و لو ثانيه

و يوم ما حبوا يخدوهـا منا وقفت أنا و أخواتى فى وش مـدافع حكمهـا

و للأسف حكمهـا بردو أخواتى 

مصـر دى ولاده و حبى ليها بذياده 

و خوفنـا و اعترضنـا عشان عيزنهـا زى زمان عطاءه 

تدى الفقير زى حكاوى جـدى زمان

و تاخد بأيد العالم لما تلقيه علام

شيفين ولدها ميضحوش بتربها دمهم فداهـا

بيضحوا بشبابهم فى سبيل رضاهـا

سمعين بلادى بتصرخ و تقول يا ولادى

من حبها فينا أرضهـا تشرب دمانـا

و تحضن كل خطوه من خطانا

مش من حقهم يكفرونا ولا حقهم يطردونـا

ربى هو اللى بيحاسب

ومصر دى أم و عمرى ما شوفت أم تسيب ضناهـا

وحشتنى مصــــر . و وحشتنى بــــــلادى